Ołówek jest najpopularniejszym przyborem do pisania, stąd też jego niesłabnąca popularność na całym świecie.
Wydawać by się mogło, że ołówek, jak sama nazwa wskazuje, pisze wkładem ołowianym. Tymczasem już od wieków nie używa się tego metalu do wyrobu ołówka. Starożytni Egipcjanie, Grecy i Rzymianie używali małych ołowianych krążków do kreślenia linii na arkuszach papirusu.
W średniowieczu używano do pisania ołowiu, cyny, srebra i złota - materiałów, które pozostawiały jedynie cienką kreskę.
W okresie renesansu pojawił się ołówek woskowy. W 1500 roku w Anglii do pisania na papierze zaczęto używać grafitowych sztyfcików. Jest to pierwsza odnotowana wzmianka o pojawieniu się ołówka w Europie.
W połowie XVI wieku na północy Anglii w Borrowdale w Cumberland, odkryto złoża czystego grafitu. W 1565 roku lekarz z Zurichu zaprojektował drewniany ołówek. 1662 rok - norymberczyk Friedrich Stadler oficjalnie ogłasza się producentem ołówków i wyrabia w swojej manufakturze tzw. wkładki Bley, które są osadzone za pomocą opracowanej technologii w drewnianej obsadce. Jest to grafit wydobywany w Bawarii i Czechach. Stadler bez wątpienia stworzył przemysł ołówkowy. Należy wspomnieć, że ołówki Stadlera zawierały wkłady z czystego grafitu.
Konkurencja nie próżnuje
W roku 1790 w Paryżu Nicolas Jacques Conte i Austriak Joseph Hardtmuth,
po wcześniejszych próbach, opracowali nową technologię i uruchomili
produkcje własnych ołówków. Nowe, opracowane przez nich wkłady były
drobnoziarniste i pisały bez zadrapań. Stopień twardości można było
uzyskać poprzez zróżnicowane mieszanie w różnych proporcjach grafitu i
glinki, co pozwoliło im pierwszym na świecie na produkcję różnych typów
ołówków, dzieląc je ogólnie na miękkie i twarde. Wkłady były wklejane w
dwie połowy drewnianego trzonka, co po raz pierwszy wymagało
temperowania ołówka. Ołówki stale unowocześniano. Wytwórcy zaczęli
sygnować i znaczyć swoje produkty. Dobierano specjalne gatunki drewna i
stosowano różną kolorystykę trzonków.
Charakterystykę ołówka dostosowuje się do odpowiednich profesji.
Powstają ołówki kopiowe-chemiczne, używane w rachunkowości, ołówki
kreślarskie różnych typów, ołówki stolarskie (płaskie), kosmetyczne
(kredki) itp. Rozwija się produkcja akcesoriów takich jak: temperówki,
gumki. Pojawiają się piękne opakowania z blachy na ołówki, zdobionych
kartonów, drewna, tworzywa. Produkcja ołówków dynamicznie rozwija się
na całym świecie.
Polski ślad
Nie sposób nie wspomnieć o polskim akcencie w temacie ołówków, czyli o
fabryce ołówków St. Majewski założonej w 1889 r. w Pruszkowie. Firma
była zaliczana do europejskiej czołówki, na jej wyrobach wychowało się
kilka pokoleń Polaków.
Mamy się czym pochwalić i możemy być dumni z polskiej tradycji ołówkarskiej (patrz historia St. Majewski)
|
Ciekawostki 
